Fabio Bonizzoni, een van de meest ervaren klavecinisten van deze tijd, en zijn ensemble La Risonanza brachten twee delen uit met alle klavecimbelconcerten van Johann Sebastian Bach. Na het succesvolle eerste deel, dat lovende recensies kreeg, is een gevarieerd laatste deel verschenen met de concerten BWV 1050, BWV 1057, BWV 1054 en BWV 1044. Opnieuw prachtig uitgevoerd door Bonizzoni en zijn gezelschap.


Onderhoud van de prinselijke klavecimbels

De opgetekende geschiedenis van de concerto's van Bach voor solo klavecimbel begint nogal terloops met enkele vermeldingen in de boekhoudverslagen van het prinselijk hof in Anhalt-Köthen, waar Bach de vorstelijke kapel van Prins Leopold leidde. Bach zorgde voor het onderhoud van de prinselijke klavecimbels, vooral nodig omdat hij in 1719 een nieuwe klavecimbel kocht bij de beroemde bouwer Michael Mietke in Berlijn. Het instrument, opgesteld in de feestelijke hal, werd het nieuwste pronkstuk van de residentie in Köthen en noopte Bach tot het schrijven van een spectaculair stuk om de bijzondere klank van de nieuwe klavecimbel tot uiting te laten komen. Dat werd zijn beroemde Vijfde Brandenburgse Concert, in de muziekgeschiedenis het eerste klavecimbelconcert ooit, waarin een prominente solopartij met een uitgebreide virtuoze klavecimbel cadens de solist de gelegenheid biedt om zijn technisch kunnen te tonen.


Breed spectrum

En juist met dit beroemdste klavecimbelconcert BWV 1050 van Bach uit 1719 opent Fabio Bonizzoni dit album dat een breed spectrum aan werken biedt. Na het Vijfde Brandenburgse Concert volgt het tamelijk zeldzame BWV 1057, de klavecimbelversie van het Vierde Brandenburgse Concert, waarin het barokmodel doorklinkt. De fugatische finale kent een van de meest geduchte passages voor solo viool uit het gehele barokreportoire. Het op klavecimbel in F majeur in plaats van G majeur spelen maakt het er niet makkelijker op, integendeel.
Toen Bach in 1729 in Café Zimmermann in Leipzig zijn tweede carrière als dirigent van het wekelijkse Collegium musicum begon, realiseerde hij zich al snel dat zijn klavecimbelstudenten, én zijn zonen, in concerten als solisten moesten kunnen optreden. Bach veranderde zijn eerdere 'Köthen concerten' in concerten voor klavecimbel. Bij het vioolconcert in E majeur bleek dat eenvoudig, hij zette het een hele toon lager, scherpte de ritmes aan in de kortere percussie-achtige klank van de klavecimbel en nam de vrijheid het toetsenbord waar mogelijk 'alleen zijn gang te laten gaan': et voilà het klavecimbelconcert BWV 1054 was geboren. Bonizzoni's verzameling van de klavecimbelconcerten van Bach eindigt met het beroemde en geliefde Triple Concerto met viool en fluit.


Fabio Bonizzoni

De Italiaanse dirigent Fabio Bonizzoni studeerde cum laude af in orgel en klavecimbel. In 1987 kwam hij naar Nederland om verder te studeren aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Na enkele jaren met bekende barokorkesten gespeeld te hebben, richtte hij zijn eigen ensemble La Risonanza op.

Lees op MeloMe ook de ingekorte versie van een artikel van Michel Dutrieue van Stretto over de twee albums van La Risonanza met de klavierconcerten van Bach.