One of the pinnacles of nineteenth-century pianism, Modest Mussorgsky’s Pictures at an Exhibition broke new frontiers in its writing for the piano through its use of ringing bell-like sonorities, dramatic juxtaposition of registers and dynamics, its approach to resonance, percussive octaves and rapid hand-alternations, and sheer grandeur of sound.

Mussorgsky’s masterpiece is coupled here with works by Ravel and Messiaen – composers who were indebted to the innovations of their Russian predecessor.

Miroirs comprises a set of five pieces evoking contrasting moods and pianistic characters. Far from being Impressionist – a movement with which Ravel had little real affiliation –the ‘Mirrors’ of the title suggests more Symbolist associations in that the individual pieces explore ambiguities between supposed reality and ‘reflected’ simulation.

An unusually non-descriptive work for Messiaen, without religious references or bird- song, Cantéyodjayâ is about musical process and is constructed as a mosaic-like collage in which a jaunty rhythmic refrain is contrasted with a multiplicity of contrasting ideas, many of which are re-workings from his gargantuan Turangalîla-Symphonie.

De wereldberoemde Engelse pianist Peter Donohoe heeft een nieuwe verzameling muzikale 'schilderijen' uitgebracht. Allereerst is daar de Schilderijententoonstelling van Modest Moessorgski. Zijn meesterwerk wordt op dit album gekoppeld aan werken van Maurice Ravel en Olivier Messiaen, componisten die hun Russische voorganger dank verschuldigd zijn vanwege zijn vernieuwende muziek. Het prachtige spel van Donohoe maakt wel duidelijk waarom hij een zo gevierd pianist is.

De schilderijen van Moessorgski

De Schilderijententoonstelling van Modest Moessorgski is een van de hoogtepunten uit de 19e-eeuwse pianoliteratuur. De componist verlegde grenzen door het gebruik van de klank van klokgelui, het op dramatische wijze naast elkaar plaatsen van registers en dynamieken, zijn benadering van resonantie, percussieve octaven en snelle handwisselingen en bovenal de grootse klanken.

De spiegels van Ravel

De vijf smachtende delen uit Miroirs van Maurice Ravel roepen contrasterende stemmingen en karakters op. De miroirs, de spiegels, uit de titel suggereren symbolistische associaties, de mogelijke weergave van de innerlijke beleving van de verbeeldingsrijke geest, dromen, het onderbewustzijn, de melancholie over dat wat verdwenen is. Elk deel is opgedragen aan een lid van de Franse groep Les Apaches, waartoe ook Ravel behoorde. Een groep van jonge innovatieve artiesten die hun liefde voor de Russische muziek deelden en zichzelf beschouwden als artistieke verschoppelingen. Gelijk Moessorgski benadert Ravel de piano vanuit het gezichtspunt van een volleerd orkestrator, waarmee hij een virtuoos en volkomen idiomatisch pianospel bereikt.

De mozaïek-achtige collage van Messiaen

Het is een ongewoon niet-beschrijvend werk voor Olivier Messiaen, zonder verwijzingen naar religie of vogelzang. Cantéyodjayâ gaat over het muzikale proces en is opgebouwd als een mozaïek-achtige collage waarin een luchtig ritmisch refrein de tegenstelling vormt met een veelvoud aan contrasterende ideeën, waarvan vele herzieningen zijn van zijn formidabele Turangalîla-Symphonie.

Gevarieerd repertoire

Peter Donohoe (Manchester, 1953) staat bekend om zijn muzikaliteit, stilistische veelzijdigheid en indrukwekkende techniek. Hij heeft wereldwijd een buitengewone carrière opgebouwd en heeft al meer dan 40 jaar ervaring als pianist. Zijn repertoire is extreem gevarieerd. Hij is eredoctor in de muziek van zeven Britse universiteiten en werd geridderd vanwege zijn verdiensten voor de klassieke muziek.